واکنش جذب تشعشع، ضریب خاموشی نور، عملکرد و اجزای عملکرد جو به الگوی کاشت و میزان بذر

Abstract

به‌ منظور بررسی واکنش جذب تشعشع، ضریب خاموشی نور، عملکرد و اجزای عملکرد جو (.Hordeum vulgare L) رقم جنوب به الگوی کاشت و میزان بذر، آزمایشی در سال زراعی 93-1392 در مزرعه پژوهشی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان انجام شد. آزمایش به صورت کرت‌های نواری در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا و تیمارها شامل چهار الگوی کشت (مسطح با فواصل ردیف 17 سانتی‌متر، مسطح با فواصل ردیف 25 سانتی‌متر، سه ردیف کشت روی پشته‌های 50 سانتی‌متری و دو ردیف کشت روی پشته‌های 50 سانتی‌متری) به عنوان عامل اول و چهار سطح میزان بذر (200، 300، 400 و 500 بذر در متر مربع) به عنوان عامل دوم در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که اثر تیمارها بر ضریب خاموشی نور معنی­دار نبود. الگوی کشت مسطح با فواصل ردیف 17 سانتی­متر، به دلیل دارا بودن بیشترین تعداد سنبله در متر مربع و شاخص سطح برگ، سبب افزایش جذب تشعشع دریافتی، انتشار بهتر نور درون کانوپی و افزایش معنی­دار عملکرد دانه و عملکرد زیست­توده شد، اما بیشترین وزن هزار دانه از الگوی کشت پشته‌ای سه ردیفه به‌دست آمد. با افزایش میزان بذر، تعداد سنبله در متر مربع و شاخص کلروفیل افزایش یافت، اما عملکرد دانه، تعداد سنبلچه در سنبله و دانه در سنبله کاهش پیدا کرد. بالاترین عملکرد دانه با میانگین 1/5072 کیلوگرم در هکتار از الگوی کشت مسطح با فواصل ردیف 17 سانتی‌متر به‌دست آمد و مناسب‌ترین میزان بذر برای دستیابی به عملکرد بالا، 200 بذر در متر مربع بود.