طراحی الگوی مدیریت پیشگیری انتظامی از تکرار جرائم (موردمطالعه: جرم سرقت مسلحانه)

Abstract

مقدمه: پیشگیری انتظامی از تکرار جرم با مدنظر قرار دادن مجرمان، بزه‌دیدگان و یا موقعیت‌های ارتکاب جرم، از تکرار بزه جلوگیری می‌کند. هدف از این پژوهش، دستیابی به الگوی مناسب مدیریت پیشگیری انتظامی از تکرار سرقت مسلحانه در کشور است. روش: پژوهش حاضر ازنظر هدف، کاربردی است که با رویکرد آمیخته با طرح اکتشافی انجام شد. در رویکرد کیفی، روش تحلیل محتوی و در رویکرد کمی، روش توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری آن را در بخش کیفی کلیه خبرگان و صاحب‌نظران حوزه پیشگیری انتظامی، به تعداد 50 نفر و در بخش کمی کلیه کارشناسان و مسئولان حوزه پیشگیری انتظامی که تعداد آن‌ها بر اساس اطلاعات موجود 1136 نفر تشکیل می‌دهند. برای تعیین حجم نمونه با استفاده از جدول کوهن، حجم نمونه در سطح خطای یک درصد 338 نفر انتخاب گردید و به‌عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. یافته‌ها: متغیر پیشگیری انتظامی از تکرار جرم سرقت مسلحانه و به عنف شامل ابعاد پیشگیری کیفری بزهکار محور، پیشگیری غیر کیفری (وضعی) بزه‌دیده و پیشگیری غیر کیفری (اجتماعی) بزهکارمحور است. پیشگیری کیفری بزهکار محور شامل مؤلفه‌های شدت در فرآیند کیفری مجازات، قطعیت در فرآیند کیفری مجازات و تسریع در فرآیند کیفری مجازات است؛ بعد پیشگیری غیر کیفری (وضعی) بزه‌دیده شامل مؤلفه‌های پیشگیری از طریق طراحی محیط و پیشگیری استراتژی‌های محیطی و بعد پیشگیری غیر کیفری (اجتماعی) بزهکارمحور شامل مؤلفه‌های پیشگیری رشدمدار، پیشگیری جامعوی بوده است. نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که مدیریت پیشگیری انتظامی از تکرار سرقت مسلحانه دارای سه بعد پیشگیری کیفری بزهکار محور، پیشگیری غیر کیفری (وضعی) بزه‌دیده و پیشگیری غیر کیفری (اجتماعی) بزهکارمحور است و دارای هفت مؤلفه، شدت در فرآیند کیفری مجازات، قطعیت در فرآیند کیفری مجازات، تسریع در فرآیند کیفری مجازات، پیشگیری از طریق طراحی محیط، پیشگیری استراتژی‌های محیطی، پیشگیری رشدمدار، پیشگیری جامعه مدار است. لذا تأثیر پیشگیری غیر کیفری (اجتماعی) بزهکارمحور بر پیشگیری انتظامی از تکرار سرقت مسلحانه در رتبه اول قرار دارد و وضعیت موجود مدیریت پیشگیری انتظامی از تکرار سرقت مسلحانه مطلوب است.