ارایه مدل راهبردی برای توسعه مشارکت دانش‌آموزان با پلیس در ارتقای نظم و امنیت

Abstract

این مقاله به بررسی میزان مشارکت دانش‌آموزان با پلیس در برقراری نظم و امنیت و ارایه مدلی راهبردی برای آن می‌پردازد و هدف آن بررسی عوامل مؤثر بر توسعه مشارکت دانش‌آموزان با پلیس در ارتقای نظم و امنیت است و سهم هر یک از عوامل را در گرایش‌های دانش‌آموزان به مشارکت با عوامل پلیس مورد بررسی قرار می‌دهد. این تحقیق از نوع توصیفی- تحلیلی بوده که به روش پیمایشی و با هدفی کاربردی انجام شده است. برای گردآوری داده‌های تحقیق از پرسش‌نامه محقق ساخته استفاده شده است. نمونه آماری تحقیق را تعداد 384 نفر از دانش‌آموزان استان چهارمحال و بختیاری تشکیل می‌دهند که به صورت تصادفی و با روش چند مرحله‌ای انتخاب شده‌اند. نتایج این تحقیق نشان داد که از مجموع دانش‌آموزان کودکستانی و ابتدایی، تعداد 138 نفر به مشارکت با نیروهای پلیس تمایل نشان داده‌اند، میانگین گرایش‌های مشارکتی دانش‌آموزان راهنمایی و متوسطه با نیروهای پلیس نیز به میزان 55/6 به دست آمده که میانگین بالایی است. در مدل تجربی تحلیل مسیر مشارکت دانش‌آموزان کودکستانی و ابتدایی با نیروهای پلیس، متغیر انگیزه‌های عاطفی دانش‌آموزان برای مشارکت با پلیس بهترین تبیین کننده مشارکت دانش‌آموزان است و در مدل تجربی تحلیل مسیر مشارکت دانش‌آموزان راهنمایی و متوسطه نیز متغیر احساس تعلق به محل سکونت بیشترین تأثیر و بعد از آن متغیرهای نوع نگرش به همکاری با پلیس، فراهم شدن زمینه‌های مشارکت، احترام به نیروهای پلیس، پایبندی به قوانین و مقررات و شناخت ابعاد مشارکتی بهترین تبیین‌کننده‌های مشارکت دانش‌آموزان با نیروی انتظامی هستند.