بررسی وضعیت مؤلفه‌های مدیریت دانش در پلیس جمهوری اسلامی ایران

Abstract

وابستگی سازمان‌ها به دانش به گونه‌ای شده است که نام‌گذاری این دوره به «عصر دانش» خیلی عجیب به نظر نمی‌رسد. مدیریت دانش را می‌توان روشی پیچیده به منظور مدیریت دانایی و دارایی‌های دانشی به شمار آورد. نیروی انتظامی، به منظور تأمین نظم و امنیت عمومی، باید بهره‌گیری از دانش کارکنان را در اولویت کاری خود قرار دهد؛ زیرا در عصر کنونی تحقق اهداف و مأموریت‌های پلیس بدون اتکا به دانش مسیر نخواهد بود. از این رو بهره‌مندی پلیس از دانش و به‌کارگیری مناسب آن می‌تواند نقش مهمی در تحقق اهداف و عملکرد مطلوب ایفا کند. این مقاله، با هدف سنجش وضعیت مؤلفه‌های مدیریت دانش شامل خلق، نگهداری، تسهیم و کاربرد دانش در پلیس، صورت گرفته است. این پژوهش از نوع پیمایشی است و در تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های تی (t) تک‌نمونه‌ای و آزمون تحلیل فریدمن استفاده شده است. بدین منظور، اطلاعات لازم به وسیلۀ پرسش‌نامه از نمونه‌ای متشکل از 110 نفر از فرماندهان و کارشناسان ستادی در کل کشور جمع‌آوری شد. نتایج تحقیق نشان‌دهندۀ این است که مؤلفه‌های خلق و نگهداری دانش در پلیس از حد متوسط بالاتر است.