میزان شیوع ناایمنی در کانون خانواده و رابطه آن با نگرش به مواد مخدر

Abstract

گسترش مصرف مواد مخدر توسط دانش‌آموزان و افزایش شیوع احساس ناامنی در کانون خانواده جزء معضلات اساسی جامعه است. با توجه به این که قبیل معضلات اثرات سوء در همه زمینه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و ... دارند. بررسی وضعیت موجود و دلایل چنین معضلاتی کمک شایانی به همه سازمان‌های دست‌اندرکار و از جمله نیروی انتظامی می‌نمایند. چرا که پایه و اساس ماموریت‌های پلیسی، پیشگیری از جرایم و بی‌نظمی‌هاست و بنابر اعتقاد فرمانده پلیس استرالیا یکی از راهکارهای مناسب برای حل معضل مواد مخدر، آغاز و توسعه مبارزات سازنده علیه مواد مخدر در مدارس توسط پلیس است. لذا در این تحقیق تلاش شده تا میزان شیوع ناایمنی دانش‌آموزان مقطع متوسطه شهر تهران در کانون خانواده مشخص و رابطه آن با نگرش به مواد مخدر مورد بررسی قرار گیرد. به همین منظور 863 دانش آموز دختر و پسر مقطع متوسطه به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای طبقه‌بندی انتخاب و رابطه بین ناایمنی در کانون خانواده با نگرش آنها به مواد مخدر مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصله نشان داد که بین ناایمنی در کانون خانواده و نگرش دانش‌آموزان نسبت به اثرات فیزیولوژیکی، روانی و اجتماعی موادمخدر، علاقه آنها به مصرف مواد و هم‌چنین تصورات غیرواقعی آنها در مورد خطرات موارد مخدر رابطه مثبتی وجود دارد، یعنی با افزایش ناایمنی فرزندان در کانون خانواده، نگرش‌ آنها نسبت به اثرات فیزیولوژیکی، روانی و اجتماعی مواد مخدر مثبت‌تر، علاقه و تمایل آنها به مصرف مواد مخدر بیشتر و تصورات غیرواقعی آنها در مورد اثرات سوء مواد مخدر بیشتر شده است.