بررسى نقش عامل خستگى در رانندگى و ارائه راهکارهاى مناسب

Abstract

رشد میزان مرگ و میر ناشى از حوادث رانندگى، نگران ىها و تلا شهاى فراوانى را در راستاى شناسایى و کنترل علل وقوع تصادفات از سوى مراجع مسئول برانگیخته است. هرچند اعتقاد کلى بر این است که در حوادث رانندگى عامل انسانى نقش اصلى را ایفا مى کند، لکن هنوز مجادلاتى در این زمینه وجود دارد. در حمل و نقل جاد هاى، خستگى یکى از مه مترین و اصل ىترین عامل خطاى انسانى است که م ىتواند باعث حوادث مرگبار شود. خستگى به دلیل ناشناخته بودن و مشکل بودن تشخیص آن به عنوان عامل دخیل در تصادفات، کمتر مورد توجه قرارگرفته است. خستگى در حالت کلى به معناى تحلیل و زوال انرژى فرد است و مى تواند از نوع جسمى یا روحى و روانى باشد. خستگى راننده منجر به ضعف توانایى او در رانندگى و تصمی مگیرى صحیح مى شود که م ىتواند تبعات مخاطر هآمیزى به همراه داشته باشد. خستگى با علائمى از قبیل کندى عک سالعمل، انحراف از مسیر مستقیم، کاهش اثر ترمز، سنگینى پل کها و خوا بآلودگى بروز م ىکند. نقش پارامترهاى مکان و زمان نیز به طور مجزا مورد بررسى قرار گرفته است. بیشترین تصادفات با عامل خستگى در ساعت 00 الى 06 بامداد و نیز 14 الى 16 اتفاق م ىافتد و مطابق انتظار جاد ههاى برون شهرى دوطرفه، یکى از محتم لترین نقاط براى وقوع تصادفاتى است که عامل آن خستگى رانندگان است. نصب تابلوهاى حاوى پیا مهاى هشدار دهنده خطرات ناشى از رانندگى در حالت خستگى و مدیریت خستگى، طرح هندسى مناسب را هها، نظارت قانونى و سیستم هشدار دهنده و سیست مهاى فنى وسایل نقلیه و الزام استراحت براى رانندگان در طول مسیر با پیش بینى مکان استراحت از جمله این عوامل هستند.