الگوی اولویت بندی به کارگیری سیستم های اطلاعاتی مسیر با توجه به مدل های طراحی شبکه

Abstract

از مهمترین مشکلات شبکه معابر با مسیرهای جایگزین، عدم استفاده مناسب از ظرفیت برخی از مسیرها و در نتیجه تمرکز تقاضا بر کوتاهترین مسیر می‌باشد. این شرایط که منجر به بروز وضعیت تعادل کاربر در شبکه است، در نهایت منجر به عدم استفاده بهینه از ظرفیت کلیه مسیرها می‌شود که این امر در نهایت منجر به افزایش هزینه و زمان سفر کلی شبکه از دیدگاه اپراتور آن می-گردد. از این‌رو، استفاده از سیستمهای اطلاع‌رسانی مسیر می‌تواند در جهت کاهش اختلاف هزینه معابر در این دو شرایط بکارگرفته شود. در این پژوهش نسبت به معرفی پارامتر جدیدی برای ارزیابی نیاز معابر به سیستم اطلاع‌رسانی مسیر اقدام شده است. این پارامتر موید تفاوت بین زمان سفر مسیر در شرایط بهینگی سیستم با شرایط تعادل کاربر می‌باشد. مسیرهایی که پارامتر محاسبه شده برای آنها از کمیت بیشتری برخوردار باشد، نیاز بیشتری برای پیاده‌سازی سیستمهای اطلاعاتی خواهند داشت. در ادامه روش پیشنهادی بر روی یک نمونه واقعی از شبکه راههای بین شهر تهران و کرج مورد آزمایش قرار گرفت و نتایح آن ارائه شد.