ارائه مدل آماری مناسب با توجه به شاخص های ایمنی در پیش بینی تصادفات عابرین پیاده (مطالعه موردی: تعدادی از تقاطع های شهر تهران)

Abstract

نسبت قابل ملاحظه ای از تصادفات وسایل نقلیه در تقاطعات به ویژه در تقاطع های چراغدار در ناحیه های شهری که محل برخی از تصادفات شدید هستند رخ می دهد. لذا در این مقاله با استفاده از اطلاعات موجود و مربوط به 16 تقاطع چراغدار شهر تهران و با مشخص نمودن متغیر های مستقل و وابسته به ارائه مدل برتر پیش بینی تصادفات عابرین پیاده که بتواند شاخص های ایمنی مرتبط با تصادفات را بیان کند پرداخته شده است. نتایج حاصل نشان می‏دهد که بیشترین مقدار تصادفات عابرین پیاده مربوط به وجود ایستگاه اتوبوس در مجاورت تقاطع ها بوده است که به میزان %7/21 تصادفات عابرین پیاده را افزایش می دهد. به دلیل اینکه عابرین پیاده بیشتری در ایستگاه ها تردد دارند. وجود گردش مجزا در تقاطع ها سبب کاهش تصادفات عابرین پیاده می شود این کاهش در حدود 34/20- می باشد.