مسئولیت مدنی ناشی از حمل خودرو با جرثقیل به‌ وسیلۀ پلیس راهور

Abstract

زمینه و هدف: در سال‌های اخیر، اقدامی که به‌وفور در سطح خیابان‌های شهر دیده می‌شود، این است که جرثقیل‌هایی اقدام به حمل خودروهای پارک‌شده در محل ممنوع به‌سمت پارکینگ‌های پلیس راهور می‌نمایند. درنتیجه این اقدام ممکن است برای وسیلۀ نقلیه یا اشیای داخل آن اتفاقی رخ دهد که نیازمند حل‌وفصل حقوقی باشد. ازجمله موارد چالشی موضوع می‌توان به خساراتی اشاره کرد که ممکن است به خودرویی که حمل می‌گردد و یا محمولۀ آن وارد آید. هدف پژوهش حاضر، ابهام‌زدایی از قانون جدید رسیدگی به تخلفات رانندگی در خصوص انتساب مسئولیت و جبران خسارت احتمالی توسط مسببین موضوع می‌باشد. روش: در این پژوهش تلاش می‌شود تا به مدد روش تحلیل انتقادی متون قانونی و همین‌طور روش تحلیلی – توصیفی، جوانب موضوع موردمداقۀ جدی حقوقی قرار گرفته و در پایان، راه‌حل مناسبی ارائه گردد. یافته‌ها: ابهام موجود در مادۀ 13 قانون جدید رسیدگی به تخلفات رانندگی و تبصرۀ آن در انتساب مسئولیت جبران خسارت به خودرو و یا محمولۀ آن، سؤال‌هایی را در ذهن متبادر می‌سازد. پرسش نخست آن است ‌که آیا می‌توان صاحب وسیلۀ نقلیه را که مرتکب تخلف ترافیکی شده است، مسئول تمام عواقب ناشی از فعل او دانست؟ و درنتیجه او مستحقِ دریافت هیچ‌گونه جبران خسارتی نخواهد بود؟ دیگر آنکه آیا می‌توان گفت با حصول شرایطی ممکن است مأمور پلیس راهور که دستور حمل خودرو را صادر کرده است، مسئول جبران خسارات احتمالی حین حمل ‌باشد؟ و سوم آنکه در چه شرایطی می‌توان برای رانندۀ جرثقیل حمل‌کنندۀ وسیلۀ نقلیه و یا نگهدارندۀ خودرو مسئولیت متصور بود؟ نتایج به‌دست‌آمده بیانگر آن است که نمی‌توان قائل به برائت مطلق مسئولیت پلیس راهور در خصوص موضوع بود؛ اما بااین‌حال در انتساب مسئولیت جبران خسارت احتمالی به پلیس نیز باید جانب احتیاط اختیار نموده و تحت شرایطی باشد که پلیس را در انجام مأموریت خود با چالش مواجه نسازد. پاسخ به سؤال‌های فوق و بررسی کم و کیف این مسئلۀ حقوقی، موضوع مقالۀ حاضر است که با مراجعه به قوانین مختلف، منابع و پایگاه‌های علمی و به مدد روش تحلیل انتقادی و تفسیری در پی یافتن پاسخ به آن هستیم.