اثر منظرآرایی حاشیۀ‌ راه بر ایمنی استفاده‌کنندگان با استفاده از تحلیل سلسله‌مراتبی فازی

Abstract

زمینه و هدف: از زمان‌های گذشته، راه به‌عنوان مسیری ارتباطی در راستای حمل کالا و مسافر بوده است. بهبود کیفیت زندگی و افزایش توقعات کاربران از راه موجب تغییر دیدگاه رانندگان نسبت به مسیر می‌شود، به‌طوری‌که از راه‌ها صرفاً به‌عنوان مسیر یاد نمی‌شود، بلکه مناظر زیبا و دل‌انگیز جاده‌ها موردنظر است. با وقوع این تغییرها، موضوع افزایش ایمنی راه به یک نیاز ضروری تبدیل می‌شود. از طرفی، منظرآرایی در ارتقای ایمنی راه، نقش مهمی دارد. لذا این پژوهش با هدف بررسی اثر منظرآرایی حاشیۀ راه بر ایمنی انجام ‌شده است. بدین منظور عوامل مؤثر بر طرح منظر شناسایی، طبقه‌بندی و میزان تأثیر آن‌ها بر ایمنی استفاده‌کنندگان از راه ارزیابی ‌شده است. روش: برای این منظور با بهره‌گیری از مبانی نظری، شاخص‌ها و معیارهای مؤثر بر منظرآرایی حاشیۀ راه تعیین شد. سپس به‌منظور اولویت‌بندی شاخص‌ها و معیارهای موردنظر، نسبت به دریافت نظرات خبرگان به تعداد 40 نفر اقدام و با بهره‌گیری از روش تحلیل سلسله‌مراتبی فازی، معیارهای موردنظر در سه گروه اصلی عملکردی، ایمنی، انتخاب گونۀ گیاهی طبقه‌بندی و اولویت‌بندی گردید. یافته‌ها: با توجه به تحلیل‌های انجام‌شده مشخص شد که از بین این سه شاخص مذکور، شاخص ایمنی بالاترین رتبه و انتخاب گونۀ گیاهی، کمترین رتبه را به خود اختصاص داده است. نتایج: نتایج نشان داد که کاهش استرس در گروه ایمنی، نحوۀ‌ چیدمان در گروه انتخاب گونۀ گیاهی و زیبایی و جلوگیری از آلودگی بصری در گروه عملکردی، بالاترین وزن‌ها را به خود اختصاص داده‌اند