بررسی چالش‌های فصلی اجرای طرح ترافیک در منطقه 12 شهر تهران با کمک مدل دلفی

Abstract

حمل‌ونقل و ترافیک یکی از مهم‌ترین مشکلات شهرهای بزرگ و به‌خصوص شهرهای کشورهای درحال‌توسعه مانند ایران است. ایجاد محدودۀ ترافیکی، یکی از سیاست‌ها و روش‌هایی است که برخی از شهرهای بزرگ به‌منظور کاهش ترافیک در محدودۀ مرکزی به کار گرفته‌اند. این پژوهش به بررسی چالش‌های فصلی طرح ترافیک در منطقه 12 کلان‌شهر تهران پرداخته است. روش پژوهش با توجه به ماهیت موضوع و مؤلفه‌های موردبررسی، توصیفی- تحلیلی و پرسشنامه‌ای بوده است. در این پژوهش برای برآورد حجم نمونه از روش کوکران استفاده شده است؛ حجم نمونۀ آماری مردم منطقه 12 تهران با استفاده از فرمول کوکران 286 نفر برآورد شد. همچنین در تنظیم پرسشنامه از مدل دلفی استفاده شده است؛ بدین ترتیب که ابتدا با توجه به طرح ترافیک منطقه، پارامترهایی در نظر گرفته شد؛ سپس پرسشنامه در اختیار 7 نفر از کارشناسان خبره در زمینۀ ترافیک و حمل‌ونقل قرار گرفت و نظر مخالف یا موافق ایشان دریافت شد. بر اساس نظر این کارشناسان پس از جمع‌بندی نتایج از پرسشنامه‌ها، 19 مؤلفه به‌عنوان عوامل اصلی طرح ترافیک انتخاب و موردِپرسش مردم قرار گرفتند. نتایج این پژوهش نشان داد که اجرای طرح ترافیک در منطقه، تابعی از شرایط آب‌وهوایی می‌باشد و همچنین رضایت شهروندان از اجرای طرح ترافیک با توجه به میزان دما در فصول از اهمیت بالایی برخوردار است؛ همچنین مهم‌ترین عنصر اقلیمی تأثیرگذار بر اجرای طرح ترافیک، عنصر باد است و میزان رضایتمندی مردم از اجرای طرح ترافیک در تابستان به خاطر گرمای هوا بیشتر است