تأملی بر نظریه آموزشی انسانگرایانه و دلالتهای آن بر عناصر چهارگانه برنامه درسی،معلم، دانش آموز و محیط آموزشی

Abstract

چکیده متغیرهای گوناگونی در فرایند آموزش و تدریس دخالت دارند که این متغیرها به طور عمده شامل معلم، یادگیرنده، برنامه درسی و محیط آموزشی می باشند(شعبانی،1382). گوناگونی متغیرها و موضع گیری های متفاوت در خصوص ویژگی های آن ها نشان از دشواری و پیچیدگی فرایند آموزش و تدریس می باشد. ارائه راهنمای عملی مناسب برای این فرایند مستلزم تبیین بهتر ویژگی ها و ماهیت هر کدام از عناصر چهارگانه می باشد که نظریه های آموزشی جهت تحقق آن می کوشند.دراین مقاله نظریه آموزشی انسانگرایانه با روش مطالعه کتابخانه ای مورد بررسی قرار گرفته است و مطالعه نشان داد که نظریه آموزشی انسانگرایانه ریشه در مکتب فلسفی اگزیستانسیالیسم و مکتب رواشناسی انسانگرایانه داشته است و براساس آن نظریه هر کدام از عناصر چهارگانه موقعیت آموزشی دارای ویژگی های خاصی هستند که هرکدام به تفکیک تبیین گردیده اند و موضوع دیگر اینکه از بین 4 عنصر، یادگیرنده در موقعیت آموزشی انسانگرایانه عنصر کلیدی محسوب می شود و کانون توجه نظریه یادگیرنده بوده که براساس آن وظایف معلم، برنامه درسی و محیط آموزشی تعیین ماهیت می گردند.