ساختارعاملی، روایی، پایایی و هنجاریابی مقیاس منبع کنترل رانندگی در رانندگان تاکسی شهراصفهان

Abstract

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ساختار عاملی، روایی، پایایی و هنجاریابی مقیاس منبع کنترل رانندگی صورت گرفت. روش: این پژوهش، کاربردی و از دستة مطالعات روان سنجی بود که به صورت مقطع ی در سال 1394 انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش، کلیه رانندگان تاکسی شهر اصفهان و نمونه آماری شامل 470 نفر از رانندگان تاکسی شهر اصفهان بودند که به روش نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب شدند . ابزار گردآور ی بود. برای بررسی ویژگی های روان سنجی از ضریب آلفا ی (T-LOC) اطلاعات، مقیاس منبع کنترل رانندگی 80/8 کرونباخ، روایی محتوا، روایی هم زمان (مقیاس مسئولیت پذیری کالیفرنیا) و روایی سازه با نرم افزار لیزرل 4 و بسته نرم افزاری آماری در علوم اجتماعی نسخه 20 استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد که پایایی مقیاس منبع کنترل رانندگی با روش ضریب آلفای کرونباخ بر ای منبع کنترل 0 و منبع کنترل بیرونی که شامل سه خرد همقیاس رانندگان د یگر، سرنوشت، / درونی (خرده مقیاس خود) 91 0 به دست آمد. روایی / 0 و در کل (منبع کنترل بیرونی) 71 / 0 و 50 /46 ،0/ محیط و وسیله نقلیه بود، به ترتیب 69 0 معنادار به دست آمد . / 0 می باشد که در سطح خطا ی 01 / هم زمان با مقیاس مسئولیت پذیری کالیفرنیا 23 همچنین نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که مدل چهارعاملی مقیاس منبع کنترل رانندگی از برازش مناسب ی برحسب شاخ صهای مجذورکای، درجه آزادی، شاخص رمز ی، شاخص برازندگ ی، شاخص تعد یل شدة برازندگی، برازندگی تطبیقی برخوردار بود و تمامی گویه های مقیاس دارای ضریب تأثیر معنی دار بر روی عامل مربوط به خود بودند. پیشنهادها: با توجه به تحلیل های آماری صورت گرفته می توان از مقیاس منبع کنترل رانندگ ی به عنوان یک ابزار تشخیصی استفاده کرد و منبع کنترل درون ی و بیرونی رانندگان را مشخص کرد و در جهت آموزش رانندگان در این متغیر اقدامات لازم را انجام داد