تبیین سازه‌های اساسی مدیریت دانش بر اساس نهج‌البلاغه

Abstract

زمینه و هدف: در عصر نوین، دانش منبع اصلی توسعه سازمان‌هاست؛ مدیران سازمان‌ها در دنیای پرچالش رقابتی به‌دنبال استفاده از مدیریت دانش برای افزایش موفقیت خود هستند. کتاب شریف نهج‌البلاغه، در سه بخش خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمت‌ها، در بردارندۀ آموزه‌های فراوانی است که می‌تواند در بهبود مدیریت دانش برای سازمان‌های اسلامی مفید باشد. روش: روش تحقیق مورد استفاده در این پژوهش از نظر هدف، کاربردی است. همچنین از نظر روش، از شیوۀ آمیخته اکتشافی (کیفی - کمی) استفاده شده است. در این روش ابتدا با استفاده از روش کمی، روایات مربوط به موضوع جمع‌آوری شد. سپس سه سازۀ اصلی ساخته شد و با بررسی تحلیلی و کیفی این روایات برای این سه سازۀ اصلی هشت بُعد شناسایی شد. بر این اساس، با ترکیب کردن دو دسته تحقیق کمی و کیفی به درک بهتری از پدیده پرداخته شد. یافته‌ها: با بررسی به عمل آمده در این پژوهش مشخص شد که مفهوم مدیریت دانش، در کتاب شریف نهج‌البلاغه تاییدکنندۀ سازه‌های اساسی مدیریت دانش است. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش، نشان داد که آموزه‌های کتاب شریف نهج‌البلاغه درخصوص مدیریت دانش را می‌توان در سه سازۀ اساسی مدیریت، منابع انسانی و محیط تبیین کرد. هر کدام از اینها نیز دارای ابعاد و اجزاء متعددی هستند که با استناد به آموزه‌های نهج‌البلاغه قابل اثبات و به‌کارگیری هستند.