بررسی ویژگی‌های سکونت‌گاه‌های غیررسمی شیراز در افزایش جرایم شش‌گانه

Abstract

زمینه و هدف: کشور ایران در دهه‌های اخیر با رشد سریع و چشمگیر جمعیت مواجه بوده، به‌گونه‌‌ای که در کمتر از دو دهه جمعیت ایران به بیش از دو برابر افزایش پیدا کرده است. رشد جمعیت در ایران مسائلی همچون: افزایش فقر، گسترش بی‌رویه شهرها، مشکل مسکن، مهاجرت‌های بی‌رویه روستاییان به شهرهای بزرگ و از همه مهم‌تر، ایجاد شکل جدیدی از زندگی به نام حاشیه‌نشینی‌ را موجب‌شده است. محرومیت و عدم برخورداری سکونتگاه‌های غیررسمی از تسهیلات زندگی شهری در قیاس با دیگر نواحی شهری آن‌ها را کانون مسائل بغرنج شهری و انسانی نموده است که یکی از آن‌ها افزایش بزه‌کاری و جرم می‌باشد. از آنجا که سکونت‌گاه‌های غیررسمی شیراز از حیث جرم و جنایت در یک وضعیت بحرانی قرار دارند، بنابراین در مقاله حاضر به تأثیر ویژگی‌های‌محیطی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی این نقاط بر جرایم شش‌گانه پرداخته‌شده است. روش: در این تحقیق، با استفاده از روش‌های میدانی و اسنادی، اطلاعات لازم جمع‌آوری و جهت بررسی و مقایسه مناطق مختلف غیررسمی، اقدام به تهیه نقشه گردید. یافته‌ها: تحقیق بیانگر افزایش چشمگیر جرم در نقاط غیررسمی شیراز در مقایسه با سایر مناطق شهر می‌باشد. همچنین در سکونت‌گاه‌های غیررسمی که مهاجران بیشتری سکونت دارند، میزان جرم بیشتر است. نتیجه‌گیری‌: اتخاذ تدابیر خاص برای ساماندهی و بهبود سکونت‌گاه‌های غیررسمی و جلوگیری از گسترش آن؛ از آنجا که اسکان غیررسمی در پاره‌ای از عوامل، فراتر از مکان آن شکل گسترش‌یافته و متقابلاً بر‌محیطی فراتر از آن تأثیر می‌گذارد، چاره‌جویی‌ این مسئله به سیاست‌گذاری و اقداماتی نه فقط در سطح محلی آن، بلکه در سطح ملی نیاز دارد.