آن سوی دانش و تجربه مدیریتی: تحلیلی بر ارکان شکل‌دهندهحکمت مدیریتی از نگاه مدیران ناجا

Abstract

زمینه و هدف: در عصر بی‌اعتمادی و تلاطم شدید ‌محیطی اتکای صرف به دانش و تجربه مدیریتی راهی به مقصود نخواهد برد. مدیریت رویدادهای غیرمنتظره به چیزی بیش از علم و تجربه نیاز دارد. مطالعه مدیریت در عصر کنونی نوعی رجعت به یکی از اندیشه‌های فیلسوف بزرگ یونانی (ارسطو) به نام حکمت عملی یا دوراندیشی را نشان می‌دهد. این مقاله بر آن است تا بنا به ماهیت ذاتی کارویژه‌های ناجا، عوامل کلیدی شکل‌دهنده حکمت عملی در مدیریت (حکمت مدیریتی) را واکاوی کند و نوعی اولویت‌بندی‌ از آن را ارائه دهد. حکمت مدیریتی اشاره به اتخاذ تصمیمی دارد که در آن پیوند عقلانیت و اخلاق، صلاح عامه یا خیر همگانی را رقم می‌زند. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف «توسعه‌ای»، از نظر طرح پژوهش «توصیفی» و از نظر روش پژوهش از نوع «همبستگی» به حساب می‌آید. در این پژوهش از ابزار پرسشنامه برای بررسی نگرش 100 نفر نمونه از مدیران و فرماندهان ناجا استفاده‌شده است. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون‌های دوجمله‌ای و فریدمن استفاده گردید. یافته‌ها: در بین مدیران و فرماندهان برداشت مشترکی از حکمت مدیریتی وجود دارد؛ کلیه عناصر شناسایی‌شده در تشکیل حکمت مدیریتی نقش دارند و در نهایت اینکه میزان اهمیت عناصر شناسایی‌شده در رابطه با حکمت مدیریتی با یکدیگر متفاوت می‌باشد. نتیجه‌گیری‌: بر مبنای نتایج حاصله می‌توان حکمت مدیریتی را یک مفهوم چندبعدی دانست که با تکیه بر عناصر تشکیل‌دهنده آن پاسخگوی مسائل سازمانی و امور انسانی می‌باشد.