الگوی ارتقای توان مدیریت جرم سرقت با رویکرد اطلاعات جنایی

Abstract

زمینه و هدف: اطلاعات جنایی، ابزاری برای جرم‌یابی است، اما آنچه مهم است فرآیند بهره‌برداری از اطلاعات جنایی در جرم‌یابی است که درحال حاضر با تکیه بر روش‌های سنتی پیش می‌رود و ضرورت ارائه الگوی خاص برای فرآیند اثربخش از اطلاعات جنایی احساس می‌شود، بنابراین هدف این پژوهش، ارائه الگوی ارتقای توان مدیریت جرم سرقت با استفاده از اطلاعات جنایی است. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و با رویکرد آمیخته انجام شد. در رویکرد کیفی، روش اکتشافی و در رویکرد کمی، روش توصیفی از نوع پیمایشی است. مشارکت‌کنندگان بخش کیفی، خبرگان و صاحب‌نظران اطلاعات جنایی، به تعداد 20 نفر و در بخش کمی مدیران و تصمیم‌گیران پلیس آگاهی به تعداد حدود 500 نفر هستند و براساس جدول کرجسی و مورگان، 217 نفر به روش تصادفی انتخاب شدند. برای تحلیل داده‌های بخش کیفی از روش داده‌بنیاد و در بخش کمی از آزمون تحلیل عاملی استفاده شد. یافته‌ها: الگویی که متناسب با مدیریت سرقت باشد شامل 3 بعد به‌دست آمد که عبارت‌اند از: بعد افزایش توان پی‌جویی سرقت با تاکید بر کارکردهای اقدامات فنی و مخابراتی؛ جمع‌آوری اخبار و اطلاعات پیرامون چرخه زیست سرقت و استفاده از بانک‌های اطلاعاتی. بعد افزایش توان پیشگیری سارق‌محور با کارکردهای تشدید اقدامات پایشی علیه جمعیت سارقان و مالخران؛ نفوذ در سازمان سرقت و جامعه سارقان و مالخران؛ تعقیب و مراقبت جامعه سارقان و مالخران و بعد افزایش توان پیشگیری مالباخته‌محور با کارکردهایی چون شناسایی مناطق سرقت‌خیز، شناسایی جغرافیای جرم و مجرم و شیوه و شگردهای مجرمانه سارقان. نتایج: رتبه‌بندی عوامل متغیر افزایش توان مدیریت سرقت نشان می‌دهد که تأثیر پیشگیری سارق‌محور بر افزایش توان مدیریت سرقت در رتبه اول است و کارکرد تشدید اقدامات پایشی علیه جمعیت سارقان و مالخران، به‌عنوان موثرترین شاخص اثرگذار بر مدیریت سرقت است