نحوه اجرای کارورزی دانشگاه علوم انتظامی از دیدگاه دست‌اندر‌کاران و دانش آموختگان شاغل

Abstract

کارورزی مرحله‌ای است که در آن نظر و عمل را در هم می‌آمیزند. در کارورزی نخست به دانش پژوهان گفته می‌شود که چه باید بکنند؟ سپس تمرین عملی در کارورزی شروع می‌گردد تا هر یک از آنان بتوانند کار مورد نظر را با شیوه ای صحیح به انجام رسانند. کار عملی نقش کلیدی در آموزش‌ها دارد و مطالب نظری نقش تکمیلی دارند. در کارورزی دانشجویان فرصت خواهند یافت که آموخته‌های خود را عملاً ارایه نمایند. هدف این تحقیق رسیدن به توصیفی مناسب از کارورزی دانش آموختگان کارشناسی انتظامی دانشگاه علوم انتظامی به منظور بهینه نمودن اجرای کارورزی است. سوال‌های مورد نظر این پژوهش عبارتند از: (1)کمیت و کیفیت مکان‌های اجرای کارورزی چگونه است؟ (2)کمیت و کیفیت زمانبندی اجرای کارورزی چگونه است؟ (3)کمیت و کیفیت نظارت بر اجرای کارورزی چگونه است؟ (4)کمیت و کیفیت آزمون ارزیابی علمی دانش آموختگان در پایان کارورزی چگونه است؟ تحقیق حاضر از نوع کاربردی و در انجام آن از روش تحقیق توصیفی بهره گرفته شد. جامعه آماری این تحقیق فارغ‌التحصیلان سال‌های 1382-1384 دانشکده پلیس انتظامی و نیز استادان و دست‌اندرکاران آموزش کارورزی (70=n) می‌باشند. گردآوری داده‌های این تحقیق از طریق پرسشنامه انجام شده است(0/75=α). داده‌ها از طریق آماره‌های توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان می‌دهد که: اکثر آزمودنی‌ها با وضعیت فعلی مکان‌های کارورزی مخالفند، وضعیت زمانبندی اجرای آن تقریبا مساوی موافق و مخالفند، اکثرا با نظارت فعلی بر اجرای کارورزی مخالفند، و اکثرا با نحوه آزمون موافق‌اند.