تأثیر ساختار ارتباطات سلسه مراتبی و شبکه‌ای بر عملکرد خط‌مشی‌گذاری سازمان‌ها (مطالعه در سازمان ناجا)

Abstract

زمینه: کارایی پایین روشهای سنتی سیاستگذاری‌ و تصمیمگیری‌ در تحقق اهداف سازمان‌ها، دلیل اسـاسی کم رنگ شدن به کارگیری مدلهای تصمیمگیری‌ سنتی است. بر همین اساس، تمایل به استفاده از مدلهای شبکهای در سیاستگذاری‌های مشترک بین سازمانهای اجتماعی به امری ضروری و حیاتی مبدل شده است. چرا که استفاده از شبکه‌ها موجب حل مناسب و مطلوب تر مشکلات و مسایل سازمانها میگردد. هدف: هدف اصلی پژوهش، بررسی میزان پاسخگویی و دلایل ناکارآمدی ساختار خط مشی‌گذاری فعلی(سلسله مراتبی) پلیس‌های ماموریتی ناجا (آگاهی و مواد مخدر) در رابطه با اهداف سازمان و همچنین عوامل موثر درگرایش (ساختار و مدیریت شبکه) به استفاده از الگوهای شبکه‌ای در سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری‌‌های سازمانی می‌باشد. مواد و روش‌ها: روش‌های تحقیق، توصیفی و همبستگی است. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه بوده که از روایی و پایایی(83/0α=) قابل قبولی برخورداراست. نمونه انتخاب شده 120 نفر از خبرگان بوده است. فرضیه‌های تحقیق از طریق آماره‌های کای اسکوئر و ضریب کندال مورد آزمون قرار گرفته است. یافته‌ها: نتایج حاصله بیانگر تأثیر متغیرهای مستقل بر وابسته می‌باشد. بنابراین ضروری است که سازمان پلیس درسیاست‌گذاری‌‌های خود به نقش با اهمیت این عوامل توجه نموده تا بهبود روزافزون در عملکرد سیاست‌گذاری‌‌های خود را تجربه نماید. در پایان، پیشنهادهای در سه حوزه ساختاری، مدیریتی و فرهنگی از جمله تلاش برای انعطاف‌پذیرتر کردن ساختار سازمان، ازبین بردن خلاء‌های ساختاری موجود، تقویت پیوندهای قوی و ضعیف در روابط میان سازمان‌های خط مشی‌گذار و.... به منظور تسهیل در سیاست‌گذاری‌‌های کلان در سازمان پلیس‌های آگاهی و مواد مخدر ارائه شده است.