جایگاه پلیس در مدیریت یکپارچه شهری (مورد مطالعه: استان کرمانشاه)

Abstract

زمینه و هدف: این پژوهش از یک سو از طریق مولفه‌های مطرح در ادبیات مطالعاتی رویکرد مدیریت یکپارچه شهری به شناخت و تحلیل جایگاه نیروی انتظامی در این زمینه می‌پردازد و از سوی دیگر به تأثیر تعاملات برون‌سازمانی پلیس با 26 سازمان مختلف عهده­‌دار مأموریت­های سازمانی و نهادی گوناگون در اداره امور شهر در چارچوب دیدگاه مدیریت یکپارچه شهری می‌پردازد. روش: نوع، پژوهش‌ توصیفی- تحلیلی و پیمایشی و از نظر هدف، کاربردی است و ابزار آن پرسش‌نامه محقق‌ساخته است. جامعه آماری در بردارنده‌ فرماندهان و مدیران انتظامی، مدیران و کارشناسان ارشد سازمان‌های متعدد شهری در استان کرمانشاه است که براساس روش نمونه‌گیری خوشه‌ای و طبقه‌ای تعداد 168 نفر از آنها به‌عنوان جامعه نمونه انتخاب شدند. از آزمو‌های توصیفی و استنباطی به‌ویژه آزمون‌های «تی تک نمونه‌ای»، «ضریب همبستگی پیرسون»، «آزمون خی‌دو» و «تحلیل عاملی اکتشافی برای تجزیه و تحلیل داده‌ها بهره‌گیری شد. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش بیانگر تأثیر عوامل سن، سطح تحصیل پاسخ‌گویان و سابقه خدمتی آنها بر تفاوت نگرش آنها نسبت به برخی از مؤلفه‌های جایگاه پلیس در مدیریت یکپارچه شهری استان کرمانشاه است. براساس نتایج آزمون تی تک نمونه‌ای از دیدگاه پاسخ‌گویان جایگاه پلیس در مدیریت یکپارچه شهری استان کرمانشاه در همه مؤلفه‌های مورد نظر فراتر از حد متوسط معنادار است. نتایج: جایگاه پلیس در مدیریت یکپارچه شهری در چارچوب 7 عامل امنیت شهری مانند امنیت فردی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، اخلاقی، قضایی، اقتصادی، و محیط زیست شهری قابل تبیین است. از سوی دیگر نفش تعاملات پلیس با 21 سازمان دست‌اندرکار مدیریت شهری معنادار است.