طراحی الگوی سنجش منزلت اجتماعی بازنشستگان پلیس

Abstract

امروزه با ایجاد تغییر و تحول در نگرش مدیریت سازمان‌های نظامی- انتظامی، بازنشستگی دیگر به عنوان نقطه پایان یک همکاری اداری فرض نمی‌شود. بلکه از نقطه نظر مدیریت منابع انسانی فرآیند خروج از خدمت کارکنان، آغاز مرحله تکمیلی زندگی سازمانی فرد به حساب می‌آید. هدف اصلی این مقاله، شناسایی و تعیین عوامل مؤثر در ایجاد و ارتقای منزلت اجتماعی کارکنان بازنشسته پلیس و طراحی الگوی مناسب جهت سنجش منزلت اجتماعی آنان است. این تحقیق از نوع تحقیقات کمی با استراتژی پیمایشی و دارای جهتگیری کاربردی است که به روش توصیفی- تحلیلی و با رویکرد قیاسی از طریق تحلیل معادلات ساختاری انجام گرفته است. با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند، تعداد 202 نفر از میان اساتید و خبرگان پلیس به عنوان آزمون شوندگان انتخاب گردیدند. ابزار سنجش، پرسشنامه‌ای محقق ساخته و مبتنی بر ادبیات تحقیق است که پس از اخذ دیدگاه صاحب نظران، روایی و پایایی خود را از ساختار پژوهش کسب نموده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد71 % از واریانس منزلت اجتماعی از طریق نحوۀ مصرف بازنشستگان در امور رفاهی، تغذیه و امور بهداشتی قابل تبیین است؛ 72 % از واریانس منزلت اجتماعی از طریق شیوه رفتاری بازنشستگان در حوزه روابط خانوادگی، نحوۀ گذران اوقات فراغت و منطبق شدن با محیط تبیین می‌شود و 83 % واریانس منزلت اجتماعی نیز از طریق نوع نگرش بازنشستگان به مهارت‌های فردی، حمایت سازمانی، قدرت تطبیق‌پذیری و میزان بهره‌مندی از احساس شادی، خودکارآمدی و احساس سلامتی قابل تبیین است.