چین و سیاست حداکثرسازی موقعیت؛ باتأکیدبر مؤلفه‌های امنیتی ـ نظامی

Abstract

<em>مقولۀ «حداکثرسازی موقعیت» بیانگر مجموعه­ای از ابزارها و یا سیاست­هایی است که دولت­ها ازطریق آن تلاش دارند به برترین جایگاه و موقعیت در عرصۀ نظام بین­الملل دست یابند. چین نیز به‌عنوان بازیگری پرتوان، از دهه­های اخیر مجموعه منابع قدرتی را درراستای ارتقای جایگاه خود در نظام بین‌الملل بسیج نموده است. تمرکز اصلی این نوشتار بر چگونگی نقش­آفرینی مؤلفه­های امنیتی و نظامی درجهت تحقق سیاست یادشده قرار دارد؛ متغیرهایی که گستره­ای از نوآوری در حوزۀ نظامی­گری تا اهداف امنیت­محور در سطح منطقه­ای و رقابت با امریکا را دربر می­گیرد. سؤال اصلی این پژوهش عبارت است از اینکه: در چارچوب رویکرد چین بر محور حداکثرسازی موقعیت، مؤلفه­های امنیتی ـ نظامی، چگونه نقش­آفرین هستند؟ پاسخ موردنظر درقالب این فرضیه می­گنجد که: عوامل امنیتی ـ نظامی یعنی تحول در ساختار ارتش آزادی‌بخش خلق، ارتقای نظام تسلیحاتی و فناوری نظامی، جهت­گیری امنیتی در سازمان شانگهای و تقابل امنیتی با امریکا، بر سیاست حداکثرسازی موقعیت جهانی چین تأثیر تعیین­کننده­ای داشته است. این پژوهش درقالب روش تحلیلی ـ توصیفی به بررسی فرضیه تحقیق خواهد پرداخت.</em>