دیپلماسی دفاعی جمهوری اسلامی ایران (باتأکیدبر فناوری موشکی)

Abstract

<em>دیپلماسی دفاعی، بخشی از سیاست­های دولت است که به‌عنوان یک ابزار مهم در تحقق اهداف کلان نیروهای مسلح نقش‌آفرینی می­کند و هدف آن را می­توان ایجاد شرایط سیاسی و ملی و بین­المللی مطلوب برای حفظ و گسترش ارزش­های ملی و حیاتی کشور در برابر دشمنان بالفعل و بالقوه دانست. از ویژگی­های دیپلماسی دفاعی در شرایط موجود این است که به‌عنوان یکی از ابزارهای هویت‌یابی و مشروعیت­سازی سیاسی دفاعی و راهبردی کشورها تلقی می‌شود. جمهوری اسلامی ایران بعد از پیروزی انقلاب در سال 1357، دچار یک‌سری تنش­ها با نظام بین‌الملل شد که باعث بروز مشکلاتی مانند تحریم نظامی، جنگ با عراق و... گردید. اما جمهوری اسلامی ایران در طی این دوره با برخی از تاکتیک­های دیپلماسی دفاعی خاص در زمان­های متفاوت سعی در برطرف‌کردنِ این‌قبیل مشکلات کرد. سؤال اصلی پژوهش</em> <em>حاضر این است که باتوجه‌به تحریم­های نظامی و تهدیدات موجود در منطقه، جایگاه و عملکرد فناوری موشکی در دیپلماسی دفاعی جمهورس اسلامی ایران چیست؟ دیپلماسی دفاعی به‌عنوان ابزاری مؤثر در پیشبرد اهداف و سیاست‌های جمهورس اسلامی ایران، درراستای اعتمادسازی، تنش­زدایی، امنیت­سازی و تولید قدرت است که درجهت مقابله با تهدیدهای پیرامون منطقه­ای و خنثی­سازی آنها، به بومی­سازی و راهبرد بازدارندگی براساس فناوری­های موشکی و همچنین جنگ نامتقارن روی آورده است. این مقاله از نوع توصیفی ـ تحلیلی است و مطالب مندرج در آن ازطریق روش کتابخانه­ای و باتکیه‌بر اخبار و گزارش­های روزنامه و سایت­های خبری جمع­آوری شده است.</em>