عوامل و عناصر مؤثر بر مکان یابی سایت های موشکی ساحل به دریا

Abstract

مکان‌یابی یکی از جنبه‌های مهم کاربردی در علم جغرافیاست. بیشترین کاربرد علم جغرافیا در حال حاضر استفاده از این علم برای مکان‌یابی کاربری‌های مختلف در شهرها و روستاهاست. مکان یابی، تلاش برای یافتن بهترین مکان براساس مؤلفه های مشخص یک فعالیت، و استفاده از آن برای استقرار فعالیت‌ها در زمینه تولیدی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، و نظامی است. یکی از مهم‌ترین عرصه‌های رویارویی ایران با دشمن که می‌تواند به عنوان خط مقدم نبرد، در حال و یا آینده قرار گیرد، خلیج فارس است. مکان‌یابی بهینه نقاطی که دارای شرایط کافی و لازم برای استقرار سایت‌های موشکی باشند، قبل از وقوع هر برخوردی یک اقدام پیشگیرانه است. اهدف این پژوهش با توجه به مأموریت سپاه در مقابله با تهدیدهای دشمن در خلیج فارس؛ طراحی الگویی مناسب برای مکان‌یابی سایت‌های موشکی ساحل به دریا، و غنا بخشیدن به ادبیات مکان‌یابی خصوصاً از بُعد نظامی، و استفاده بهینه از پهنه‌های تعیین شده سایت‌های موشکی در جهت بازدارندگی می باشد. محدوده این پژوهش تنگه هرمز از شهر بندرعباس در شمال تنگه تا کوه مبارک در شرق تنگه می باشد. سؤال اصلی در این پژوهش آن است که الگو ی مکان‌یابی برای سایت‌های موشکی ساحل به دریا کدام است؟. محدوده مطالعه تنگه هرمز است. روش پژوهش در این تحقیق، روش توصیفی تحلیلی و به لحاظ هدف کاربردی است. جامعه آماری در این پژوهش تلفیقی است. داده های توصیفی از روش کتابخانه ای جمع آوری و با استفاده از تصاویر ماهواره ای و نقشه ها لایه های مربوطه استخراج گردید. با مراجعه به خبرگان پرسش نامه های مربوطه تکمیل گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از مدل AHP استفاده و مؤلفه های مستخرج از نظر خبرگان وزن دهی شد.