ارزیابی جایگزینی تکنولوژی نوظهور خمیرکاغذسازی با ارزش افزوده زیاد AVAP به جای خمیرکاغذسازی شیمیایی سنتی

Abstract

امروزه با توجه به نیاز صنعت کاغذسازی به ارتقاء تکنولوژی و خارج شدن از فرآیندهای رایج و از طرف دیگر امکان استفاده بیشتر از تمامی قسمت‌های چوب، فرآیندهای نوظهور و جدیدی معرفی شده‌اند. خمیرسازی با ارزش افزوده راه‌حلی جدید برای دست‌یابی به این اهداف بوده و در آن از لیکور پخت سولفیت در حضور الکل استفاده می¬شود. افزودن الکل موجب افزایش سرعت خمیرسازی همزمان با حفظ مقاومت الیاف سلولزی می‌شود. مواد شیمیایی فرار پخت بازیابی و در فرآیند پخت مجدداً استفاده می‌شوند. از لیگنوسولفونات‌های رسوب داده شده نیز انرژی حاصل و همی‌سلولزهای هیدرولیز شده هم به قند تبدیل می‌شوند. به طوری که طبق برآورد با تخمیر قندها سالانه تا 42/85 میلیون لیتر اتانول زیستی بیشتر از سیستم متداول امروزی به دست خواهد آمد. همچنین از زیست توده‌های باقیمانده از چوب در تولید انرژی استفاده نموده و این در نهایت به خودکفا شدن انرژی سیستم تولید منجر خواهد شد. نتایج تحقیقات به عمل آمده نشان می‌دهد که فرآیندAVAP در مقایسه با فرآیندهای کرافت و سولفیت متداول دارای مزایای بازده بیشتر (محدوده بازده58-41%)، تولید خمیرکاغذ با قابلیت رنگ‌بری بهتر و پالایش پذیری راحت‌تر، هزینه سرمایه‌گذاری و عملیاتی کمتر، امکان تولید محصولات جنبی با ارزش افزوده بیشتر (اتانول زیستی و گازهای سنتزی)، مصرف انرژی کمتر و امکان ایجاد یک سیستم بسته می باشد. از طرف دیگر سیستم بازیابی لیکور پخت در فرآیندAVAP به علت عدم حضور سدیم ساده¬تر است.