رابطه پایبندی مردان به آموزه های همسرداری اسلام با رضامندی زناشویی و کارآمدی خانواده

Abstract

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه پایبندی مردان به آموزه­ های همسرداری اسلام با رضامندی زناشویی و کارآمدی خانواده انجام شده است. این پژوهش از نوع پژوهش ­های همبستگی و از نوع مطالعه همبستگی دو متغیری است. جامعه آماری این پژوهش، معلمین مرد متأهل شهر قم به تعداد 6421 نفر و نمونه آن برابر با 385 نفر بود که به روش نمونه­ گیری خوشه ­ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه پایبندی مردان به آموزه ­های همسرداری اسلام، پرسشنامه رضامندی زناشویی و پرسشنامه کارآمدی خانواده بود. داده ­ها براساس ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شد و نتایج نشان داد که بین پایبندی مردان به آموزه­ های همسرداری اسلام با رضامندی زناشویی و کارآمدی خانواده در سطح (001/0>P) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.