ممنوعیت فقهی استفاده از سلاح هستهای در شرایط اضطرار جنگی
نوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
سلاح هستهای را باید هراسانگیزترین و پرمخاطرهترین ابزار موجود در دست بشر بشمار آورد. از طرفی کارایی بالای این سلاح در پایانبخشیدن آنی جنگ، برخی کشورها را به تولید و حتی استفاده از آن واداشته، و از طرف دیگر پیامدهای اسفناکی که حاصل تولید و استفاده از این سلاح میباشد، بستر گستردهای را برای مباحث حقوقی و اخلاقی گشوده است. همچنین میتوان جایگاه این مباحث را در دانش فقه بر اساس ادله نقلی و عقلی بدست آورد و موضع روشنی از نظام حقوقی اسلام در این حوزه را عرضه نمود. مقاله پیش روی استفاده از سلاح هستهای در حالت اضطرار جنگی که بقا و عدم شکست در جنگ نیازمند بکارگیری این سلاح است را مورد بررسی قرار میدهد. این نوشتار با رویکرد فقهی و با محورقراردادن ادله نقلی و عقلی درصدد دستیابی به حکم تکلیفی استفاده از این سلاح در وضعیت اضطرار جنگی میباشد. با بازخوانی مجدد قاعده اضطرار در فقه شیعه و منابع استنباط حکم، میتوان ضابطه «ضرر اقلّ» را به عنوان یکی از ضوابط اجرایی این قاعده مطرح کرد. با درک مفاد این ضابطه و با درک پیامدهای خسارتبار ناشی از سلاح هستهای میتوان به حکم حرمت استفاده از این سلاح در شرایط اضطرار جنگی وصول یافت.
کلید واژگان
سلاح هستهایاضطرار
التحام
بیضه اسلام
حکومت اسلامی
حقوق بشر
حقوق بین الملل
شماره نشریه
61تاریخ نشر
2019-07-231398-05-01
ناشر
پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامیسازمان پدید آورنده
استاد پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامیپژوهشگر پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
