تئوری نمایندگی، شکل قرارداد پاداش و مدل های چند دوره ای نمایندگی

Abstract

این مقاله، تئوری نمایندگی و کاربرد آن در موضوعات حسابداری مدیریت را بررسی می‌نماید. در مقاله قبلی [6]، نحوه تدوین مدل‌های نمایندگی برای غلبه بر مسائل انگیزشی حاصل از مشکلات نمایندگی تشریح و نتایج تئوری نمایندگی در قالب مدلی ریاضی برای تدوین قرارداد استخدامی نماینده (مدیر) بیان گردید. بر مبنای این قرارداد، سیستم ارزیابی عملکرد، معیار سنجش عملکردِ مبنای پاداش نماینده و شکل تابعی که معیارهای سنجش عملکرد را با پاداش نماینده مرتبط می‌کند، مشخص می‌شود. در این مقاله شکل خطی و غیرخطی قراردادهای پاداش و مزایا و معایب معیارهای سنجش عملکرد مبتنی بر حسابداری و معیارهای مبتنی بر سهام شرکت توصیف می‌شود. همچنین، در خصوص قراردادهای بلندمدت پاداش و مدل‌های نمایندگی چند دوره‌ای بحث می‌‌شود. این مقاله اشاره دارد که سیستم ارزیابی عملکرد برای هر قرارداد استخدام نماینده در جهت دستیابی به حداکثر مطلوبیت هر دوی صاحبکار و نماینده با توجه به شرایط استراتژیک شرکت، نگرش‌های نماینده درباره‌ی عواملی نظیر سود، ریسک، تلاش، افق زمانی و همچنین اثرات فرهنگی، منحصر به فرد می‌باشد. در پایان نمونه‌هائی از تصورات رایج غلط در خصوص مدل‌های نمایندگی و زمینه‌هایی برای تحقیقات آتی ارائه شده است.