بررسی تطبیقی سیمای زن در آثار «فریبا وفی» و «سحرخلیفه» نمونه ی موردی: رمان های «پرنده ی من» و «لم نعد جواری لکم»

Abstract

پژوهش حاضر با هدف بررسی دیدگاه­های فمنیستی فریبا وفی و سحرخلیفه و بررسی سیمای زن در آثار این دو نویسنده انجام شده است. پرداختن به مسائل زنان و ترسیم چهره­ای حقیقی از آنان در ادبیات در تمامی دوران تاریخی رواج داشته است، اما باظهور جریان انحصارگرای فمنیسم در قرن بیستم پرداختن به این مسأله پررنگ­تر از گذشته شد و نویسندگان بیشتری درونمایه­ی آثارشان را به مسأله­­ی زنان اختصاص دادند. «فریبا وفی» نویسنده­ی ایرانی و «سحرخلیفه» نویسنده­ی فلسطینی از جمله ادیبانی هستند که در رمان ­هایشان به بیان احساسات زنان و مسائل و مشکلات آنان پرداختند و اندیشه­های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی خود را منعکس نمودند. این جستار بر آن است که به روش توصیفی-تحلیلی و با تأکید بر مکتب نقد فمنیستی انگلیسی-آمریکایی، وجوهی از سیمای زن را در رمان «پرنده­ی من» نوشته­ی فریبا وفی و رمان «لم نعد جواری لکم» نوشته­ی سحرخلیفه بررسی نماید. یافته­های این پژوهش نشان از آن دارد که این دو ادیب نگاهی خوش­بینانه به زن داشته­اند و چهره­ای ناخوشایند از مردان ترسیم­ نموده­اند، نتایج تحقیق بیانگر این است که زنان هر دو اثر، دیگر زنانی متواضع و مطیع نیستند؛ بلکه زنانی تابوشکن هستند که در مقابل سنت­های جامعه­ی مردسالار ایستادگی می­کنند و حقوق طبیعی خویش را خواستارند.