نقش میانجی فناوری اطلاعات در تعیین وضعیت مدیریت دانش براساس مسئولیت پذیری اجتماعی بهورزان مراکز بهداشتی

Abstract

پژوهش حاضر کاربردی و با هدف بررسی نقش میانجی فناوری اطلاعات در تعیین وضعیت مدیریت دانش بر اساس مسئولیت پذیری اجتماعی بهورزان مراکز بهداشتی و به روش تحلیل مسیر بوده است. جامعه مورد مطالعه در این پژوهش را کلیه بهورزان شهرستان ارومیه تشکیل دادند. نمونه آماری 230 نفر و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری اطّلاعات سه پرسشنامه استاندارد مسئولیت اجتماعی کارول (1991) با ضریب آلفای کرونباخ 70/0، مدیریت دانش پژوهان (1387) با ضریب آلفای کرونباخ 79/0 و فناوری اطلاعات رهنورد آهن (1389) با ضریب آلفای کرونباخ 72/0 استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل از مدل معادلات ساختاری استفاده شده است. نتایج نشان دهنده برازندگی مدل مفهومی و تأیید آن برای جامعه بهورزان ارومیه است. نتایج نشان داد اثر مستقیم متغیر مسئولیت اجتماعی بر فناوری اطلاعات (79/0) و با توجه به مقدار (25/7= t) در سطح 00/0 معنی دار است. اثر مستقیم فناوری اطلاعات بر مدیریت دانش (61/0) و با توجه به مقدار (36/4= t) در سطح 01/0 معنی دار است. اثر غیرمستقیم مسئولیت اجتماعی بر مدیریت دانش برابر با 48/0 و با توجه به (54/6= t) در سطح 00/0 معنی دار است. با توجه به اینکه این اثر غیرمستقیم از طریق فناوری اطلاعات انجام می‌گیرد، می‌توان گفت که این متغیر نقش واسطه‌ای را در میان مسئولیت اجتماعی و مدیریت دانش ایفا می‌کنند. بنابراین در سازمان‌های خدماتی افراد را در حین آموزش‌های ضمن خدمت مسئولیت پذیرتر بار آورند و فناوری اطلاعات را به آنها آموزش داده و مسئولیت به افراد واگذار کنند.