مطالعه و بررسی پارامترهای موثر بر فرآیند جذب رطوبت در کاه گندم

Abstract

کاه غلات به‌عنوان خوراک دام از ارزش غذایی کمی برخوردار است که می‌توان از طریق عمل‌آوری با اوره ارزش غذایی آن را بهبود بخشید. غنی‌سازی با اوره شامل خیساندن کاه با محلول اوره و رساندن رطوبت به حدود 30% تا 50% است. باتوجه به هزینه زیاد و سختی انجام درست کار در شیوه رایج، مکانیزه کردن این فرایند ضروری می‌نماید. این فرایند را می‌ توان با نصب یک سیستم پاشش محلول اوره بر روی بسته‌بندهای مکعبی کوچک، عملی نمود. در این حالت همزمان با عملیات برداشت کاه غلات از مزارع، غنی‌سازی نیز صورت می‌گیرد. برای طراحی مطلوب این سیستم، دانستن خواص جذب رطوبت در کاه ضروری است که در این تحقیق به آن پرداخته شده است. فرآیند جذب رطوبت در کاه به صورت آزمایش فاکتوریل، در قالب طرح کاملا تصادفی و با سه تکرار مطالعه شد. در این آزمایشات اثرات تراکم کاه (5، 50، 85 و 120 کیلوگرم بر متر مکعب)، دبی پاشش (400، 600 و 800‌‌ گرم بر دقیقه) و نوع نازل (مخروطی و تی‌جت)، بر مقادیر رطوبت پیش از زهاب، رطوبت اشباع (کل)، رطوبت نهایی و مقدار زهاب مطالعه شد. نتایج تجزیه واریانس داده‌ها نشان داد که تراکم، دبی و نوع نازل تاثیر معنی‌داری بر کلیه صفات اندازه‌گیری شده داشتند. با افزایش تراکم کاه میزان رطوبت نگهداری شده (رطوبت نهایی و اشباع)، کاهش و با افزایش دبی این مقدار افزایش یافت. از میان تیمار‌های مختلف، تیمار با تراکم ‌5 کیلوگرم بر متر مکعب و دبی ‌800‌ گرم بر دقیقه با نازل تی‌جت به‌دلیل نگهداری بیشتر رطوبت و زهاب کمتر، به‌عنوان تیمار برتر برای عمل‌آوری مکانیزه کاه انتخاب گردید.