طرح درس مبتنی بر پیامدها: در تسهیل ارزیابی‌های درونی کیفیت آموزش‌های مهندسی

Abstract

تحقق عملی اندیشه ایجاد شبکه ارزیابی کیفیت دانشگاه<strong>­</strong>های کشور در سایه ترغیب دانشگاه<strong>­</strong>ها به پیاده­سازی و اشاعه فرهنگ ارزیابیدرونیآموزش<strong>­</strong>هاگرهخوردهاست.این مهم با تغییر رویکردهای بین<strong>­</strong>المللی در حوزه آموزش مهندسی و پدیده اعتبارسنجی دوره<strong>­</strong>های کارشناسی مهندسی با استاندارد و شایستگی<strong>­</strong>های موردتوافق ضرورت یافته است. نقطه اشتراک نظام<strong>­</strong>های نوین آموزش مهندسی دیدگاه پیامدمحور بوده است که قائل بر طراحی، اجرا و ارزیابی درس­های مهندسی با مرکزیت برون­دادها است. این رویکرد که مغناطیس حرکت خود را از اهداف تنظیم­شده برنامه و به­تبع آنها اهداف یادگیری درس می­گیرد، ساختار ویژه­ای برای تطبیق با ملاک­های اشاره­شده مراکز اعتبارسنجی و شاخص­های ارزیابی درونی و برونی دانشگاه ایجاد می­کند. نقش طرح درس به­عنوان چراغ هدایت درس در شکل­دهی و انسجام رویکردهای آموزشی و سنجشی سیستم پیامدمحور کلیدی و راهبردی است. لذا بازنگری ساختاری آن برای استفاده بهینه ضروری است. در این نوشتار درس «تحلیل سیستم­های انرژی الکتریکی 2» در قالب طرح درس پیشنهادی معرفی می­شود و زوایای راهبردی کاربردی آن در پیشبرد ارزیابی­های درونی کیفیت آموزش گشوده می­شود. نتایج حاکی از قابلیت­های طرح درس پیشنهادی در سنجش سطح دست­یافت­های یادگیری، حیطه تمرکز یادگیری، تعیین اهرم­های تغییر راهبردی در پوشش حداکثری سطوح تفکر بالاتر یادگیری، و پی­ریزی برنامه بهبود مدیریت درس بوده است. در انتها یک مدل برنامه­ریزی خطی به­عنوان نقطه ثقل بهینه در طرح­ریزی برنامه بهبود درس معرفی می­شود.