بررسی انگل های زنبور عسل در منطقه ایلام و نقش احتمالی آنها در بروز پدیده ریزش زنبورها

Abstract

محمد محمودی¹، دکتر صدیقه نبیان^2* ،دکتر علیرضا باهنر² ، شهرام باسامی¹ <br />1.اداره دامپزشکی ایلام <br />2.گروه انگل شناسی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهرانnabian@ut.ac.ir <br />خلاصه <br />این بررسی در سه فصل مختلف سال، بهار، تابستان و پاییز در زنبورستان­های شهرستان ایلام انجام پذیرفت. در این مطالعه در هر فصل، از 30 زنبورستان و از هر زنبورستان از 10 درصد کل کندوها (مجموعا"450کندو) نمونه­گیری گردیده و بر اساس آزمایشات رایج انگل شناسی مورد بررسی قرار گرفتند. <br />میزان آلودگی به <em>واروا دستراکتور</em> در فصول بهار، تابستان و پاییز به ترتیب 6/16%، 30% و 6/26% و میزان آلودگی به <em>نوزما</em> در فصول بهار، تابستان و پاییز به ترتیب 6/26%، 3/13%و 3/3% بوده است. <br />از هیچ کدام از نمونه ها انگل آکاراپیس وودی و مالپیگا موئبا ملیفیکه و گرگارین جدا نگردید. از 30 زنبورستان نمونه برداری شده، تعداد 13 زنبورستان (3/43%) دارای نشانه ریزش زنبور بودند. در 9 زنبورستان از 13 زنبورستان (23/69%) با نشانی­های ریزش جمعیت، آلودگی به اسپور گونه­های مختلف <em>نوزما</em> و 4 زنبورستان (7/30%) آلودگی به <em>واروآ دستراکتور</em> وجود داشته است و در 2 زنبورستان با سابقه <em>CCD</em>هیچ کدام از دو انگل فوق وجود نداشت. <br />در برخی زنبوستان­های مورد مطالعه در این بررسی هر دو بیماری <em>نوزموزیس </em>و<em> واروازیس</em> وجود داشت. هر دو بیماری از مهم­ترین بیماری­های انگلی زنبور عسل می­باشند که سالانه خسارات فراوانی را در دنیا به زنبورداران وارد می­نمایند. آنالیز آماری در این بررسی نشان­دهنده وجود ارتباط معنادار میان <em>CCD</em> و بیماری­های انگلی(P=0.0005) بوده است.