بررسی ماهیت و خصوصیات اذن در تصرف

Abstract

این نوشتار به بررسی ماهیت حقوقی اذن و خصوصیات آن مانند استقلال، یک­طرفه­بودن و قابلیت رجوع و همچنین به تعیینِ مدلول اعتباری در عقود اذنی می­پردازد. به منظور نیل بدین مقصود، ماهیتِ انشاء و عناصر آن اعم از قصد و رضا و همچنین نقشِ وسایل اعلام اراده در تحققِ اعمال حقوقی مورد بررسی قرار گرفته است. سؤالی که در این تحقیق با آن روبرو هستیم این است گه آیا اذن عمل حقوقی است یا واقعه حقوقی؟ آنچه از این تحقیق استفاده می­شود این است که اذن صرفاً یک واقعه ارادیِ اعلامی از نوع ابرازِ رضایِ باطنی است گه قدرت خلاقه ماهیتی اعتباری ندارد و این قانون­گذار است که حکم جواز یا اباحه تصرف را بر چنین واقعه­ای مترتب می­کند. زیرا آثار حقوقی صرفاً از اعمال حقوقی ناشی نمی­شود بلکه منبع برخی از آثار مزبور وقایع حقوقی می­باشند. از طرف دیگر این قصد انشاء است که می­تواند ماهیتی اعتباری را خلق نماید. در عقود موسوم به عقود اذنی، قصد انشاء به ماهیتی اعتباری چون تسلطِ اعتباریِ غیر، تعلق می­پذیرد و وجود اعتباری آن را تحقق می­بخشد.