تبیین رابطة روح و بدن با تکیه بر نظریة سیستم‏ها و تجربه‏های نزدیک مرگ

Abstract

چگونگی رابطه روح و بدن و نحوه تعامل این دو با یکدیگر، از دیرباز در زمره مهم‏ترین سؤالات بشر بوده است. با توجه به این مهم و مطرح شدن مباحثی تحت عنوان «تجربه‏های نزدیک به مرگ» در اواخر قرن بیستم و گشوده شدن افق‏هایی برای پاسخ‏های متفاوت به سؤالات این حوزه، پژوهش حاضر به بررسی چگونگی رابطه روح و بدن، با استفاده از نظریه سیستم‏ها و مباحث تجربیّات نزدیک مرگ پرداخته است. با توجه به تعریف سیستم و ویژگی‏های آن، می‏توان انسان را به عنوان سیستمی در نظر گرفت که مرکب از اجزای مختلف فیزیکی (بدن) و متافیزیکی (روح) است. از طرفی هرگونه تغییر در یکی از روح یا بدن، بر کل سیستم -یعنی انسان- اثر می‏گذارد، و از طرف دیگر، سیستم به واسطه پیوستگی اجزایش، واجد ویژگی‏هایی است که در صورت گسستگی و یا تضعیف این پیوندها، کم‏رنگ‏تر شده و ویژگی‏های ذاتی هر یک از اجزاء نمایان می‏شود. تجربه‏های عینیِ نزدیک به مرگ نیز به مثابه شاهد و نمونه‏ای عینی، برای بررسی دوگانگی جوهری روح و بدن به شمار می‏آیند، چه اینکه این تجربه‏ها به نوعی نمونه‏ای از تضعیف پیوند روح و بدن می‏باشند.