مقایسه سرشت و منش در مردان سیگاری و غیر سیگاری

Abstract

هدف پژوهش حاضر مقایسه ویژگی‌های سرشت و منش در دو گروه سیگاری و غیر سیگاری بر اساس ابعاد هفتگانه شخصیت در مدل روانی ـ زیستی کلونینجر است. طرح پژوهش علی ـ مقایسه‌ای، و جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان پسر دانشگاه تهران است که از میان آن‌ها تعداد ۲۰۰ نفر به­صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای سنجش شامل مقیاس نشانگان وابستگی به نیکوتین (NDSS؛ شیفمن، ۲۰۰۴) و سیاهه سرشت و منش کلونینجر (TCI-56) (1994) است. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) و رگرسیون لجستیک و با کمک نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۲ تحلیل گردید. نتایج نشان داد که دو گروه تنها در دو مؤلفه نوجویی و خودهدایت‌مندی با یکدیگر تفاوت معناداری دارند. سیگاری‌ها در مؤلفه نوجویی و خودهدایت‌مندی نمره پایین‌تری در مقایسه با گروه غیرسیگاری کسب کردند. لذا می‌توان نتیجه گرفت که دو مؤلفه نوجویی و خودهدایت‌مندی شانس تعلق به وابستگی به سیگار یا عدم وابستگی را پیش‌بینی می‌کنند (001/0p<)؛ به­طوری‌که افزایش نمره نوجویی با شانس عدم وابستگی و افزایش نمره خودهدایتمندی با کاهش احتمال وابستگی به سیگار همبسته است.