رابطه شرم درونی شده، رفتارهای ایمنی بخش و راهبردهای اجتناب شناختی با ابعاد اضطراب اجتماعی در دانشجویان علوم پزشکی

Abstract

<strong>مقدمه: </strong>شرم درونی شده، رفتارهای ایمنی­بخش و راهبردهای اجتناب شناختی از عوامل مؤثر در بروز اختلال اضطراب اجتماعی می­باشند. هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه شرم درونی شده، رفتارهای ایمنی­بخش و راهبردهای اجتناب شناختی با ابعاد اضطراب اجتماعی در دانشجویان بود.<br /> <strong>روش:</strong> با یک طرح همبستگی از جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشکده علوم پزشکی آبادان به روش نمونه­گیری در دسترس 285 دانشجو(176 مرد و 109 زن) انتخاب شدند و از آنها درخواست شد تا مقیاس شرم درونی شده ، مقیاس رفتارهای ایمنی­بخش، مقیاس سبک مقابله اجتناب شناختی و مقیاس سنجش ابعاد اضطراب اجتماعی را پاسخ دهند. داده­ها با استفاده از ضریب همبستگی کانونی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.<br /> <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج تحلیل نشان داد که همبستگی چند متغیره بین متغیر­های شرم درونی شده، رفتارهای ایمنی­بخش و راهبردهای اجتناب شناختی با ابعاد اضطراب اجتماعی معنادار می­باشد. در حدود 84 درصداز واریانس ابعاد اضطراب اجتماعی توسط متغیرهای پیش بین تبیین می شدند.<br /> <strong>نتیجه‌گیری:</strong> می توان نتیجه گرفت که شرم درونی شده، رفتارهای ایمنی­بخش و راهبردهای اجتناب شناختی با ابعاد اضطراب اجتماعی رابطه دارند. مداخلات مرتبط برشرم، رفتارهای ایمنی­بخش و راهبردهای اجتناب شناختی می بایست در دانشجویان علوم پزشکی مورد توجه قرار گیرد.