ارتباط مدیریت‏زمان و خود اثربخشی ادراک شده با اهمالکاری تحصیلی

Abstract

در ‏این تحقیق ارتباط مدیریت‏زمان و خود‏اثربخشی ادراک‏شده با اهمالکاری تحصیلی بین دانشجویان‏‏دانشگاه‏پیام‏نور‏اهواز مورد ‏بررسی قرار‏گرفت. از ‏بین دانشجویان‏مشغول به‏تحصیل 180 نفربه شیوه تصادفی طبقه‏ای انتخاب شدند. برای جمع‏آوری داده‏ها از پرسشنامه‏های-مدیریت زمان ترومن و هارتلی (1996) - خود اثربخشی ادراک شده شوارتز و جروسالم (2001) و اهمالکاری تحصیلی محقق ساخته (1387) استفاده به عمل آمد. نتایج نشان داد که بین متغیر مدیریت‏زمان و خود اثربخشی ادراک شده و اهمالکاری تحصیلی همبستگی منفی وجود دارد. تحلیل رگرسیون نشان‏داد که بین متغیرهای‏پیش‏بین (مدیریت‏زمان و خود اثربخشی ادراک‏شده) با متغیر‏ملاک (اهمالکاری‏تحصیلی) همبستگی چندگانه 553/R= معنی‏داری وجود دارد که در سطح 0001p</ معنی‏دار است و مقدار آن نیز از ضرایب همبستگی ساده هر‏یک از متغیرهای فوق‏الذکر با اهمالکاری تحصیلی بیشتر است. تحلیل‏ رگرسیون با روش‏مرحله‏ای نیز نشان‏داد که مدیریت‏زمان و خود‏اثر‏بخشی ادراک شده با اهمالکاری تحصیلی‏همبستگی چندگانه‏معنی‏دار دارد و بهترین‏ پیش‏بین اهمالکاری‏تحصیلی به شمار می‏روند.