اندازه‌گیری و مقایسه میزان سلنیوم در برخی ماهیان دریایی، آب شیرین و پرورشی بازار اهواز

Abstract

این تحقیق با هدف مقایسه میزان سلنیوم در 16 گونه مختلف ماهی انجام شد. نمونه­برداری به‌صورت کاملاً تصادفی انجام شد و 96 عدد ماهی از بازار ماهی‌فروشان شهر اهواز تهیه گردید. در ماهیان دریایی بالاترین و پایین­ترین میزان عنصر سلنیوم در دو گونه مید و زمین­کن دم­نواری به‌ترتیب 01/0±618/0 و 02/0±409/0 میلی­گرم در کیلوگرم بود. در ماهیان آب شیرین بالاترین و پایین­ترین میزان سلنیوم در دو گونه ماهی حمری و بنی به‌ترتیب 01/0±291/0 و 02/0±251/0 میلی­گرم در کیلوگرم به‌دست آمد. در ماهیان پرورشی بالاترین و پایین­ترین میزان سلنیوم در دو گونه قزل­آلای رنگین­کمان و کپور سرگنده به‌ترتیب 009/0±202/0 و 001/0±147/0 میلی­گرم در کیلوگرم بود. میانگین غلظت عنصر سلنیوم در ماهیان دریایی، آب شیرین و پرورشی اختلاف معنی­داری داشت (<span class="hps"><span>P<0.05</span></span>). میانگین میزان این عنصر در ماهیان دریایی نسبت به گونه­های آب شیرین و پرورشی بالاتر بود (<span class="hps">P<0.05</span>). هم‌چنین در ماهیان پرورشی نسبت به ماهیان آب شیرین پایین­تر به‌دست آمد (<span class="hps"><span>P<0.05</span></span>). الگوی تجمع مقادیر عنصر سلنیوم به‌صورت ماهیان دریایی > ماهیان آب شیرین > ماهیان پرورشی بود. در این تحقیق میزان سلنیوم در عضله 16 گونه مورد مطالعه پایین­تر از استاندارد اعلام شده (2 میلی­گرم در کیلوگرم) بود.