مقایسه ی اثربخشی سه شیوه ی آموزش مستقیم، آموزش به کمک کامپیوتر و ترکیبی بر کاهش مشکلات دانش آموزان دارای اختلال ریاضی

Abstract

هدف پژوهش حاضر مقایسه ی اثربخشی سه شیوه ی آموزش مستقیم، آموزش به کمک کامپیوتر و آموزش ترکیبی<br />بر کاهش مشکلات دانش آموزان دارای اختلال ریاضی در مقاطع سوم و چهارم دبستان است. جامعه ی آماری این<br />پژوهش، شامل دانش آموزان دختر و پسر پایه سوم و چهارم دبستان شهر تهران است که دارای اختلال یادگیری<br />90 مشغول به - ریاضی هستند و به مراکز توانبخشی اختلال های یادگیری ارجاع داده شده اند و در سال تحصیلی 91<br />تحصیل بودهاند. تعداد 20 نفر از دانشآموزانی که از طریق مصاحب هی بالینی، آزمون هوش وکسلر و آزمون<br />استاندارد شده تشخیص اختلال ریاضی را دریافت کرده بودند، به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و سپس این<br />دانشآموزان به تصادف در چهار گروه پنج نفری جایگزین شدند. سه گروه آزمایش هر کدام به مدت 12 جلسه<br />درهر هفته سه جلسه 45 دقیقه آموزش خاص خود را دریافت نمودند و گروه کنترل نیز همان آموزش مرسوم در<br />مرکز درمان اختلالات یادگیری ویژه را ادامه دادند. از هر چهار گروه پیش آزمون و پس آزمون به عمل آمد و<br />سپس داده ها با استفاده از تحلیل واریانس تحلیل شد. نتایج این پژوهش نشان داد که برنامه آموزش مستقیم، آموزش<br />در کاهش مشکلات اختلالات ریاضی دانشآموزان مؤثر ( p=0/ به کمک کامپیوتر و برنامه ترکیبی در سطح( 05<br />بودهاند. بر این اساس نتیجهگیری می شود که استفاده از روشهای آموزش مستقیم، آموزش به کمک کامپیوتر و<br />روش ترکیبی میتواند در کاهش مشکلات دانشآموزان دارای اختلال ریاضی از روشهای سنتی مرسوم مؤثرتر<br />باشد.