بررسی اثر سطوح مختلف مکمل ویتامینی بر عملکرد، وضعیت سیستم ایمنی، خصوصیات استخوان پا و اکسیداسیون در بافت ران جوجه‌های گوشتی

Abstract

این آزمایش به منظور بررسی اثر سطوح مختلف مکمل ویتامینی بر عملکرد، وضعیت سیستم ایمنی، خصوصیات استخوان پا و میزان اکسیداسیون در بافت ران جوجه­های گوشتی در سه هفته پایانی دوره پرورش (22 تا 42 روزگی) با 400 قطعه جوجه گوشتی نر سویه راس 308، با 10 تیمار و 4 تکرار به صورت طرح کاملاً تصادفی انجام شد. تیمارها شامل: تیمار 1 فاقد مکمل ویتامینی، تیمارهای 2، 3 و 4 جیره­های حاوی 33/33 درصد مکمل ویتامینی، تیمارهای 5، 6 و 7 جیره­های حاوی 66/66 درصد مکمل ویتامینی و تیمارهای 8، 9 و 10 جیره­های حاوی 100 درصد مکمل ویتامینی بودند به نحوی که تیمارهای 2، 5 و 8 فقط از روزهای22 تا 28، تیمارهای 3، 6 و 9 از روزهای 22 تا 35 و تیمارهای 4، 7 و 10 فقط از روزهای 22 تا 42 حاوی مکمل ویتامینی را دریافت کردند. نتایج نشان داد که کاهش یا حذف مکمل ویتامینی از سن 22 تا 42 روزگی تفاوت معنی­داری بر عملکرد تولیدی، سیستم ایمنی، خصوصیات استخوان پا و همچنین اکسیداسیون گوشت ران، سه ماه بعد از کشتار نداشت (05/0P>)، در حالی­که شش ماه پس از کشتار، بین تیمارهایی که به میزان 66/66 و 100 درصد مکمل ویتامینی دریافت کرده بودند و تیمار فاقد مکمل ویتامینی تفاوت معنی­دار مشاهده شد (05/0P). لذا به نظر می­رسد می­توان در سه هفته پایانی دوره پرورش سطح مکمل ویتامینی را تا 33/33 درصد (800 گرم در تن) سطح پیشنهادی (5/2 کیلوگرم در تن) جوجه‌های گوشتی کاهش داد.