نقش دلبستگی به والدین و همسالان و ازخودبیگانگی روانی در پیش‌بینی رفتار خرابکارانۀ نوجوانان

Abstract

هدف پژوهش حاضر تعیین نقش پیش‌بینی‌کنندگی دلبستگی به والدین و همسالان و ازخودبیگانگی روانی در پیش‌بینی رفتار خرابکارانۀ نوجوانان است. به منظور دستیابی به این هدف، از بین دانش‌آموزان دبیرستانی با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای، نمونه‌ای با حجم 320 نفر (176 دختر و 144 پسر) انتخاب و پرسشنامه‌های ازخودبیگانگی روانی (ملوین سیمن، 1959) پرسشنامۀ رفتار خرابکارانه و سیاهۀ دلبستگی به والدین و همسالان (آرمسدن و گرینبرگ، 1987) روی آن‌ها اجرا شد. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که بین مولفه‌های مختلف ازخودبیگانگی روانی و کیفیت دلبستگی با رفتارهای خرابکارانه رابطه وجود دارد. همچنین، تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که ازخودبیگانگی روانی و کیفیت دلبستگی، پیش‌بینی‌کننده-های نیرومندی برای پیش‌بینی رفتارهای خرابکارانه در نوجوانان بودند (62.3%R2= ). با توجه به نتایج حاضر، توجه به شرایط ازخودبیگانگی روانی و کیفیت دلبستگی بین نوجوانان با والدین و همسالانشان در بررسی رفتار خرابکارانه، اهمیت دارد. لذا تأکید بر ایجاد فضای اعتماد، محبت، عاطفه و صمیمیت در رشد و تحول بهنجارِ دانش‌آموزان؛ برای والدین و مسئولین مدرسه امری ضروری است.