‌بررسی رابطه انگیزش پیشرفت و سرمایه انسانی کارکنان جهاد دانشگاهی دانشگاه تهران

Abstract

در این پژوهش، رابطۀ بین انگیزش پیشرفت و سرمایۀ انسانی کارکنان جهاددانشگاهی دانشگاه تهران، وضعیت موجود سرمایۀ انسانی و انگیزش پیشرفت و رابطۀ مؤلّفه‌های انگیزش پیشرفت با سرمایۀ انسانی بررسی شد. روش پژوهش توصیفی- همبستگی و ابزار اندازه‌گیری پژوهش پرسشنامۀ سرمایۀ انسانی(نادری، 1390)و پرسشنامۀ انگیزش پیشرفت هرمنس بود. پایایی پرسشنامه‌ها از طریق ضریب آلفای کرونباخ به‌ترتیب برای پرسشنامه سرمایه انسانی و انگیزش پیشرفت،(93%)و(73%)به‌دست آمد. جامعۀ پژوهش کارکنان جهاددانشگاهی دانشگاه تهران بودند و به‌دلیل محدودیت کارکنان تمام 250 نفر به عنوان نمونۀ آماری در نظر گرفته شد. به‌منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از فراوانی، درصدفراوانی، آزمون تی تک نمونه‌ای ضریب همبستگی پیرسون و ضریب همبستگی اسپیرمن و رگرسیون چند‌گانه استفاده شد و نتایج نشان داد که در جهاددانشگاهی دانشگاه تهران میزان سرمایۀ انسانی در حد بالاتر از متوسط معنادار است؛ بین اعتماد به نفس و سخت‌ کوشی با سرمایۀ انسانی همبستگی مثبت و معنادار در سطح 50/0 وجود دارد، بین ادراک پویا از زمان‌، انگیزۀ تحرک به سوی بالا‌، آینده‌نگری‌، انجام مؤفقیت‌آمیز کار و پشتکار با سرمایۀ انسانی همبستگی مثبت و غیرمعنادار وجود دارد.