عمل زمینه‌ساز تربیتی: تحت هدایت تفکّر متعارف یا تأملی؟

Abstract

چکیده هدف پژوهش حاضر، بهبود فهم خود از عمل زمینه‌ساز تربیتی در پرتو دیدگاه‌‌های موسوم به عملی بود. بدین منظور، سه عمل زمینه‌ساز فلسفه‌ورزی، برنامه‌ریزی درسی و تدریس از این منظر بررسی شد. فرض بر آن بود که دیدگاه‌‌های عملی برخی محدودیت‌‌های فهم ما از اعمال زمینه‌‌ساز ما را آشکار می‌کنند، و در تلاش برای این آشکارسازی طریقی برای فائق آمدن بر این محدودیت‌‌ها ارائه می‌‌شود. با نگاه به تربیت به‌عنوان عمل (پرکسیس) و نقش تفکّر عملی در بهبود و ارتقاء این عمل، فیلسوف تربیتی، برنامه‌ریز درسی و معلم درصدد رفع محدودیت‌‌های تفکّر متعارف و دستیابی به فضیلت عملشان از طریق تأمل بر عمل خود برمی‌آیند. انتظار این است که طریق ر‌هایی از این محدودیت‌‌ها را در امکانات ذاتی رویکرد عملی بتوان یافت.