رابطه مدیریت استعداد و تمایل به ترک خدمت معلمان با نقش میانجی دلبستگی شغلی

Abstract

پژوهش حاضر باهدف بررسی رابطه بین مدیریت استعداد و تمایل به ترک خدمت با نقش میانجی دلبستگی شغلی در بین کلیه دبیران دوره دوم متوسطه شهر تهران انجام‌شده است. این تحقیق از نوع توصیفی - همبستگی است و جامعه آماری شامل کلیه دبیران دوره دوم متوسطه شهر تهران به تعداد 10656 نفر در سال تحصیلی 1395-1394 بوده است که از بین آن‌ها 370 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های مدیریت استعداد احمدی و همکاران(1391)، دلبستگی شغلی لادهل و کنجر‌(1968) و پرسشنامه ترکیبی تمایل به ترک خدمت(مبلی و هورنر،1978؛ لیونز، 1971) با روایی و پایایی مناسب استفاده شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و مدل یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزارهای آماری spss و Amos استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که مدیریت استعداد به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم با نقش واسطه‌ای دلبستگی‌ شغلی بر تمایل به ترک خدمت اثرگذار می‌باشد. همچنین دلبستگی شغلی نیز بر تمایل به ترک خدمت تأثیر قابل‌توجهی دارد.