عبدالغنی میرزایف، بنیان‌گذار پژوهشگاه شرق‌شناسی تاجیک

Abstract

در سال ۱۹۷۰م با سعی و تلاش آکادمیک عبدالغنی میرزایف شعبۀ شرق‌شناسی و آثار خطی آکادمی علوم تاجیکستان به انستیتو شرق‌شناسی تبدیل شد که در حیات علمی- فرهنگی جمهوری تاجیکستان پدیده‌ای نو محسوب می‌شد. در چهارچوب امکانات مالی انستیتو با اهتمام میرزایف، شعبه‌ها و بخش‌های نو، ازجمله بخش‌های ایران، افغانستان، هند و پاکستان و ممالک عربی تأسیس شد که در آن‌ها تاریخ و اقتصاد، ادبیات و زبان‌های این کشورها مورد تحقیق و پژوهش قرار می‌گرفت. دیری نگذشت که انستیتو شرق‌شناسی دوشنبه در مقیاس سابق به مرکز شرق‌شناسی نیرومندی مبدل شد که در تحقیق ادبیات و تاریخ و اقتصاد کشورهای شرق نزدیک به نتیجه‌های چشمگیری نائل شد. عبدالغنی میرزایف نه‌تنها محقق و دانندۀ برجستۀ ادبیات کلاسیک فارسی و تاجیکی، و منبع‌شناس باریک‌بین، بلکه شرق‌شناس شناخته به‌معنای کلاسیک آن بوده است. تحقیق و کشف یک دورۀ مهم از ادبیات کلاسیک تاجیک (سده‌های ۱۶-۱۸) به تحقیق و زحمت میرزایف تعلق دارد؛ ضمن‌ اینکه تأسیس مکتب شرق‌شناسی تاجیک نیز با نام و تلاش وی ارتباطی ناگسستنی دارد.