گونه‌شناسی قرائات منسوب به معصومین

Abstract

قرائت قرآنی یکی از پرسمان‌های مهم علوم قرآنی و از پیش نیازهای تفسیر قرآن کریم است. به گونه‌ای که پذیرفتن یا نپذیرفتن این پیش‌نیاز در تفسیر قرآن کریم تأثیر مستقیم دارد. در منابع تفسیری و حدیثی شیعه و عامه قرائت خاصی برای معصومینb گزارش شده است. تقریبا تعداد 354 مورد در منابع عامه و تعداد 145 مورد تنها در کتاب مجمع البیان بیانگر بسامدی این نقل‌ها است. نگاشته حاضر با روش تحلیل نقلی و عقلی و با تکنیک گونه‌شناسی است و با گزارش آماری از منابع تفسیری و حدیثی شیعه و عامه و براساس گونه شناسی لفظی، سندی، تطبیقی بر قرائات مشهور و معنا بخشی این روایات سعی دارد در پاسخ به این پرسش که چگونه می‌توان قرائات منقول از معصومینb را تحلیل کرد، برآید. تعداد قابل توجهی از این قرائات به علت ویژگی‌های خط عربی، مسند و مستقل نبودن این قرائات پدید آمده‌اند. در مواردی نیز این قرائات معنا بخش نیستند.