شکست ساختاری و آزمون فرضیه‌های انتظارات عقلایی کلان در ایران: (1386- 1367)

Abstract

درخصوص نقش سیاست پولی در تثبیت اقتصادی بین مکاتب مختلف اقتصادی اتفاق‌نظر وجود ندارد. کلاسیک جدید با ‌به‎کارگیری انتظارات عقلایی نشان می‌دهد که فقط سیاست پولی پیش‌بینی نشده روی متغیر واقعی اقتصاد اثر دارد، درحالی‎که کینزین جدید با استفاده از انتظارات عقلایی نشان می‌دهد که به‌موجب عدم تسویة بازار، سیاست پولی پیش‌بینی شده نیز روی متغیر واقعی اقتصاد اثر گذاراست. مقالة حاضر موضوع فوق را با استفاده از روش "میشکین" و به‎کارگیری داده‌های فصلی سری زمانی تولید ناخالص داخلی واقعی، بدون نفت و نقدینگی برای دورة (1386:4- 1367:1) در اقتصاد ایران، آزمون می‌کند. علاوه بر آن، اثر شکست ساختاری و طول وقفه نیز مورد توجه قرار گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که طول وقفه و لحاظ شکست ساختاری روی نتایج آزمون اثر دارد. با لحاظ شکست ساختاری، انتظارات عقلایی کلان (MRE) در سه وقفه، رد و در یازده و شانزده وقفه تأیید شده، پول پیش‌بینی نشده در سه وقفه روی تغییر تولید واقعی بدون نفت، بی‌اثر و در هفت، یازده و شانزده وقفه با اهمیت تلقی می‌شود، درحالی که با نایده گرفتن شکست ساختاری نتایج فوق کاملاً برعکس می‌شود. طبقه‌بندی B22, E31,E12, E52: JEL