شخصیّت‌های روان‌رنجور و روان‌پریش در داستان‌های غلامحسین ساعدی

Abstract

<strong> </strong>غلامحسین ساعدی از داستان‌نویسانی است که در پرداختن به مسایل و مشکلات روان‌شناختی و امور مربوط به روح و روان شخصیّت‌های داستان تبحر دارد. او روان‌پزشک بود و مشاهدات عینی خود را از مسایل و مشکلات روان‌رنجورانه و روان‌پریشانۀ مردم جامعۀ عصر خویش در داستان منعکس می‌کرد. این نوشته در سه محور عمده به بحث دربارۀ بیماری‌های روانی در داستان‌های ساعدی می‌پردازد: 1. معرفی شخصیّت‌های روان‌رنجور و روان‌پریش داستان‎ها، 2. علل و عوامل ایجاد این مشکلات و بیماری‌ها و 3. شیوه‌های درمانی خاصّی که به­نظرمی‌رسد در خلال بعضی داستان‌ها برای درمانِ گروهی از بیماران عرضه می‌شود. نتیجۀ این پژوهش نشان می‌دهد افسردگی، اضطراب، حواس‌پرتی و حالاتی نظیر توهم و ازخودبیگانگی، مهم‌ترین بیماری‌های اشخاص روان‌رنجور و روان‌پریش داستان‌های ساعدی؛ و مسائل و مشکلات اجتماعی، مهم‌ترین عامل بروز مشکلات روان‌شناختی در شخصیّت‌های داستان‌های وی به­شمارمی‌روند.