ماهیت حقوقی سنوات در روابط کار

Abstract

پرداخت حق سنوات در زمان خاتمة قرارداد کار به‌عنوان یکی از امتیازات کارگران از سال 1337 وارد نظام حقوقی ایران شده است، به‌طوری‌که در پایان قرارداد کار از طرف کارفرما مبلغی به‌صورت کلی و یکجا به کارگر پرداخت می‌شود. در این مقاله ماهیت حقوقی و کارویژة حق سنوات به روش توصیفی- تحلیلی بررسی و معلوم شد که ماهیت این نهاد حقوقی با هیچ‌یک از تأسیسات حقوقی موجود قابل تطبیق نیست و این نهاد ماهیتی خاص و مستقل دارد و کارویژة آن نیز کمک به امنیت شغلی کارگران و حمایت مالی از آنان در صورت بیکاری است. اما با وجود سایر تدابیر حقوقی مثل منع اخراج ناموجه برای حمایت از امنیت شغلی کارگران، حق سنوات جهت تأمین این منظور قاصر است و از آن باید به‌عنوان وسیله‌ای برای حمایت مالی و درآمدی کارگران در زمان بیکاری و بازنشستگی از طریق ایجاد صندوق ویژه استفاده شود. صندوق مزبور می‌تواند به‌عنوان مکمل بیمة بیکاری و نیز رکن دوم نظام بازنشستگی عمل کرده و برخی مشکلات مالی جویندگان کار و بازنشستگان را جبران کند.